Translated by rezabrando AT yahoo DOT com www.animparadise.com
اما ما يه مدت طولاني مثل يه زوج کمدي برا هم بوديم.‏.‏.‏
فکر نکنم بتونم يه دفعه‏اي تو رو به عنوان دوست دخترم ببينم.‏
شرمنده.‏
کويزومي ريسا،‏‏ بشکسته قلب!‏‏
بيا.‏
ممنون.‏
از ستاره‏ها خوشت مياد؟
بله.‏
شما هم؟
آره.‏
آه...‏ من اوتاني هستم.‏
منم کويزومي هستم.‏
کويزومي ريسا!‏
اگه مي‏شد مثل يه دختر معمولي قدکوتاه.‏.‏.‏
و پسر قدبلند معمولي بوديم.‏.‏.‏
ديگه لازم نبود يه زوج کمدي تشکيل بديم،‏ و زود عاشق هم مي‏شديم.‏
بهم ابراز عشق مي‏کرديم و.‏.‏.‏
ممکن بود همه چي به خوبي و خوشي تموم بشه.‏
اما.‏.‏.‏ حقيقت.‏.‏.‏
بازگشت به زندگي!‏ پيش به سوي دوست دختري ايده‏ال!‏
آخ!‏
درم اومد!‏ درم اومد!‏ بسه!‏ بسه!‏
ساکت شو!‏
اونجا رو ببين.‏
بيچاره اينقدر شوکه شده که مي‏توني سفيدي چششو از اينجا هم ببيني.‏
مي‏خواي چي کار کني؟!‏
مي‏خوام چي کار کنم؟
کويزومي-سان بيچاره.‏.‏.‏
مگه تو نبودي که مي‏گفتي هر چي تو دلم دارم بهش بگم؟!‏
اما با اين وجود.‏.‏.‏
آره!‏ تو خيلي ظالمي!‏
تو در مورد ريسا چي فکر کردي؟!‏
گفتم که،‏ منظورم اين نيست که اصلا دوستش ندارم.‏
پس منظورت چيه؟!‏
گفتم که.‏.‏.‏
فقط.‏.‏.‏
مثلا اگه من بهتون بگم اين ترشي ليته خرچنگه.‏.‏.‏
شما واقعا مي‏گين.‏.‏.‏ بله،‏ اين يه خرچنگه؟
ليته ليته ليته
خرچنگ خرچنگ خرچنگ
احمق!‏
اينقدر چرت و پرت تحويل ما نده!‏
آخ!‏ آخ!‏ نزنين!‏ فقط يه مثال بود!‏
چطور جرات مي‏کني ريسا رو با ترشي ليته مقايسه کني؟!‏
آه،‏ دارم مي‏ترکم!‏
بيا بريم يه دست پاستور بازي کنيم.‏
کويزومي؟
چي مي‏خواي؟
آه.‏.‏.‏
چي مي‏خواي از جونش؟!‏
حرفي داري به دوست عزيزم بزني يا نه؟
خوب...‏
نابو-چان،‏ يه لحظه،‏ يه لحظه.‏
اومد پيشم و ازم خواست که.‏.‏.‏
پس فردا يه کاري کنيم که با هم تنها بيفتن.‏
اما اگه الان تنهاشون بذاريم.‏.‏.‏
خيلي بد مي‏شه،‏ نه؟
از ته دل شرمنده.‏
شرمنده،‏ شرمنده.‏.‏.‏
تا کي مي‏خواي اين‏طور منو نصف جون کني؟!‏
يه بار عذرخواهي کافيه!‏
منظور بدي نداشتم.‏
فقط نگرانت بودم.‏
دلم نمي‏خواد تو نگرانم باشي!‏
فقط باعث مي‏شه دوباره به ياد بيارم.‏
هر چي نباشه،‏ من ترشي ليته ام ديگه.‏
نمي‏تونم خرچنگ بشم.‏
آه،‏ مي‏دونم که مثال افتضاحي زدم،‏ اما.‏.‏.‏
همشو شنيدي؟
خوب،‏ حداقل الان سرحال‏تر به‏نظر مياي.‏
سرحال؟!‏
آخه کجاي من سرحاله؟!‏
چته بابا؟!‏
هر حرفي مي‏زنم،‏ ناراحت مي‏شي!‏
پس هيچي نگو!‏
بهت گفتم،‏ نگفتم؟
طوري وانمود کن که انگار اتفاقي نيوفتاده.‏
ديگه حتي حرف اين اتفاقات اخيرو هم نزن!‏
باشه،‏ اگه تو اين‏طور بخواي،‏ براي من موردي نداره،‏ اما.‏.‏.‏
خوبه.‏
پسر خوب.‏
پس.‏.‏.‏ اين‏جوري با پسري که دوستش داري رفتار مي‏کني؟
چ.‏.‏.‏چ.‏.‏.‏چي گفتي؟!‏ باورم نمي‏شه!‏
چيزي به اسم حيا تو اون کله‏ي پوکت پيدا نمي‏شه؟
انگار دوباره مثل قبل شدن.‏
راست مي‏گي‏ها.‏
انگاري دوباره برگشتن به روزاي قديم.‏
نمي‏دونم خودشون هم مي‏خوان برگردن به روزاي قديم يا نه.‏.‏.‏
بحثو از حموم اومدم بيرون ادامه مي‏ديم.‏
راستي،‏ نابو-چان.‏.‏.‏
به‏نظرت من دارم هموني که بودم،‏ مي‏شم؟
يه دوست براي زوج کمدي؟
آره.‏ انصافا تعجب کردم.‏
خوبه.‏
خوشحالم.‏
ريسا.‏.‏.‏
هوي،‏ شنيدي؟
يکي از پسراي کلاس 5 رفت پيش هيکاري-چان و گفت که عاشقش شده!‏
واقعا؟!‏ همون پسري نبود که خيلي خاطرشو هم مي‏خواست؟
آره؟ پس عشقشون متقابل بوده؟
اوم.‏.‏.‏ هنوز به هيچ‏کس نگفتم،‏ اما حقيقت اينه که منم.‏.‏.‏
چطور بود؟ تموم طول روزو باهاش بودي،‏ مگه نه؟
بهش گفتم که دوستش دارم و اونم گفت که باشه.‏
نه بابا!‏ شوخي مي‏کني؟!‏ تبريک مي‏گم!‏
آخه.‏.‏.‏ آخه يعني چي؟
اين اردو داره به همه خوش مي‏گذره.‏.‏.‏
و من همون اولين روز رنج يه شکست عشقي سختو تحمل کردم.‏
آخه چرا من؟!‏ چرا بايد اين‏جوري بشه؟!‏
ريسا.‏.‏.‏
نابو-چان.‏.‏.‏
هي،‏ ريسا!‏
گوش کن،‏ من اينجا بين همه محبوب شدم!‏
تموم دخترا مي‏گن که عاشقم شدن!‏
اول ايشيدا از کلاس 4،‏ بعد يکي از کلاس 2 به نام.‏.‏.‏
واسا ببينم.‏
ورود پسرا اينجا ممنوعه.‏
زود باش برو بيرون.‏
اما.‏.‏.‏
مي‏خواي با اردنگي بندازمت بيرون؟!‏
چرا خونتو کثيف مي‏کني؟ فهميدم.‏
آه،‏ هاروکا-کون!‏
هي،‏ مي‏شه فردا بريم و با هم عکس بندازيم؟
ريسا.‏
لازم نيست اينقدر خودتو کنترل کني.‏
اگه مي‏خواي گريه کني،‏ زود باش و گريه کن.‏
اي ول،‏ اي ول.‏ من مي‏برمت تو اتاق.‏
اي ول،‏ اي ول.‏
بهش گفتم که وانمود کنه اتفاقي نيوفتاده.‏.‏.‏
يعني خودم مي‏تونم وانمود کنم؟
اگه هيچ‏کدوم اينا اتفاق نيوفتاده بود.‏.‏.‏
اگه نگفته بود دوستش دارم.‏.‏.‏
اگه اصلا اوتاني رو دوست نداشتم.‏.‏.‏
ريسا.‏.‏.‏
ببينم،‏ حالا مي‏خواي چي کار کني؟
منظور؟
مي‏خواي بي‏خيال اوتاني-کون بشي؟
مسئله بي‏خيال شدن نيست.‏
ترشي ليته هرگز خرچنگ نمي‏شه،‏ درسته؟
هنوزم به اون فکر مي‏کني؟
ببينم تا پس فردا اوقات بي‏کاري رو مي‏خواي چي کار کني؟
اگه نمي‏خواي با اوتاني-کون باشي،‏ من مي‏تونم باهات باشم.‏
بي‏خيال.‏ تو بهتره با ناکائو-چي باشي،‏ نابو-چان.‏
نمي‏خوام خودمو به شما دو پرنده‏ي عاشق تحميل کنم.‏
اين‏طور نيست!‏
ريسا،‏ انصافا مي‏خواي چي کار کني؟
يه نفر ديگه پيدا مي‏کنم.‏
زياد مهم نيست که اوتاني پيشم باشه.‏
اما.‏.‏.‏
من بودم که بهش گفتم دوست دارم همه چي به شکل قبل برگرده.‏
پس مثل قبل نبايد ازش دوري کنم.‏
ببين،‏ ريسا.‏.‏.‏
چيه؟
منو ببخش.‏
براي چي؟
اين من بودم که مجبورت کردم بري و عشقتو ابراز کني.‏.‏.‏
احساس مي‏کنم همش تقصير منه.‏
چي مي‏گي؟
اين حرفا چيه مي‏زني؟
اين من بودم که خواستم ابراز عشق کنم و احساسمو بهش بگم.‏
اما بازم.‏.‏.‏
به هر حال،‏ خوشحالم از اينکه بهم انگيزه دادي تا انجامش بدم.‏
ريسا.‏.‏.‏
ريسا!‏
نابو-چان!‏
صبر کن،‏ اونجاهامو دست نزن!‏
کيا دارن با هم ور مي‏رن؟
من نمي‏تونم بخوابم.‏
خواب از سرم پريد.‏
اي بابا،‏ همه‏مونو بيدار کردين که.‏
مياين بازي کنيم؟
اي ول.‏.‏.‏ چطوره مبارزه بالشي راه بندازيم؟
بگيرش!‏
نه!‏ نه!‏
اگه افسرده باشم،‏ همه رو نگران مي‏کنم.‏
بي‏خيال.‏
وانمود مي‏کنم اتفاقي نيوفتاده،‏ و بعد يه مدت همه چي مثل قبل مي‏شه.‏
فکرکردن بهش هيچ فايده‏اي نداره.‏
بياين تا جايي که ممکنه از اردو لذت ببريم!‏
صبح بخير!‏
صبح بخير.‏
صبح بخير،‏ عزيزم.‏ دلت بران تنگ شده بود؟
هنوزم که خواب آلودي،‏ کوتوله!‏
زود باش وگرنه بازم جا مي‏موني‏ها.‏
بي همه چيز.‏.‏.‏
آره.‏ نمي‏خوام تا ابد زانوي غم بغل بگيرم.‏
کافيه وانمود کنم که اتفاقي نيوفتاده.‏.‏.‏
تا دوباره همون زوج کمدي شاد قبل بشيم.‏
بريم برا امشب هله،‏ هوله بخريم.‏
گل گفتي.‏
اينا رو بخريم.‏
اوتاني!‏ اوتاني!‏
اينو ببين!‏ يه عکس از اومي‏بازو!‏
واي،‏ خودشه!‏
يه مجله‏ي محلي که فقط تو همين ناحيه چاپ مي‏شه.‏
بعد از کنسرتش در ساپورو،‏ براي تعطيلات به هاکوداته رفت.‏.‏.‏
هاکوداته؟ همون جايي نيست که فردا قراره بريم؟
تازه بي‏کار هم هستيم.‏.‏.‏
من مي‏خوام اون بستني يخي که اومي‏بازو اينجا پيشنهاد داده رو امتحان کنم!‏
منم مي‏خوام يه عکس همون جايي که اون انداخته،‏ بندازم!‏
پس،‏ فردا با هم بريم اونجا!‏
من که از خدامه.‏.‏.‏
البته اگه بخواي همراه من بياي.‏
بهت گفته بودم که اينقدر نگران من نباش!‏
اوهوم.‏
دارم سعي مي‏کنم که نگرانت نباشم.‏
پس.‏.‏.‏ با هم مي‏ريم.‏
حتما!‏
اميدوارم دوربين آورده باشي.‏ با موبايل کيفيتش زياد خوب نيست.‏
البته!‏
تو چي؟
انگاري ديگه لازم نيست که نگرانشون باشيم.‏
خدا رو شکر.‏
خوب،‏ فراغت!‏
اول کجا بريم؟ بريم کنار دريا؟
بازار صبح،‏ بازار صبح!‏ بريم اون غذاي دريايي که اومي‏بازو پيشنهاد کرده رو بخوريم.‏
هان؟!‏ مگه همين الان صبحونه نخوردي؟
با اينکه قدکوتاهي،‏ اما انصافا خيلي مي‏خوري‏ها.‏
چي گفتي؟!‏ باشه،‏ اصلا تنهايي مي‏رم!‏
خوب بابا.‏ باهات ميام.‏
اما بايد نصفش کني.‏
اي ول.‏
بزن بريم!‏
صبر کن!‏
خوشمزه به‏نظر مياد!‏
کيف داره!‏
ترن برقي خيلي حال مي‏ده!‏
واي.‏ درست شکل يه ستاره‏ست.‏
نوبت منه!‏ زود باش!‏ زود باش!‏
ريکشو سوراي چه حالي مي‏ده!‏
چطوره؟
زود باش بگير.‏ آبرومونو بردي!‏
حساب نيست.‏ من معمولي واميستم.‏
به‏هيچ‏وجه!‏ پس چرا اين همه راهو کبونديم اومديم اينجا؟!‏
صبر کن،‏ نوبت تو هم مي‏رسه که عکس بگيري!‏
عالي شد.‏
انصافا هنوزم دوستش دارم.‏
اما.‏.‏.‏ اگه بهش بگم که دوستش دارم،‏ همه چي دوباره خراب مي‏شه.‏
اگه تا ابد اين‏طور با هم بمونيم،‏ براي من کافيه.‏
ببخشيد.‏
مي‏شه يه عکس از ما بندازن؟
آهان،‏ باشه.‏
ممنون.‏
چرا که نه،‏ الان ازتون عکس مي‏گيرم.‏
چرا که نه رو باحال گفت.‏
بفرماييد.‏
ممنون!‏
شما اهل کانساي هستين؟
اوهوم.‏
ميشه بگين، نه بابا؟
نه بابا.‏
لهجه‏اش خيلي باحاله!‏
هوي،‏ هوي.‏
ببين،‏ يکي اونجاست.‏
شرمنده!‏
عجب پسر خوشگلي بود.‏
اما اون دختره کي بود؟ دوست دخترش؟
امکان نداره!‏
درسته.‏.‏.‏
هر کسي هم ما رو ببينه،‏ فکر نمي‏کنه من دوست دخترش باشم.‏
هوي،‏ کويزومي!‏
چيه؟
نوبت توئه که عکس بندازي.‏
اين ناحيه هم تو مجله بود،‏ نه؟
فکر نکنم بتونم يه دفعه‏اي تو رو به عنوان دوست دخترم ببينم.‏‏
الان منظورشو فهميدم.‏
اگه منو به عنوان دوست دختر نبينه،‏ ديگه دوست داشتنش چه فايده‏‏اي داره؟
کويزومي؟
آهان،‏ گفتي که عکس؟
آره!‏ نوبت منه!‏
بي‏خيال.‏
وانمود مي‏کنم که اتفاقي نيوفتاده و بي‏خيال دلم مي‏شم.‏
بهتر نيست راه بيوفتيم به سمت محل قرار؟
آره.‏
چي شده؟
کيفم.‏.‏.‏ گمش کردم!‏
چه شکلي بود؟!‏
گرد و قرمز رنگ با عکس خرگوش.‏
حتما اونجايي که عکس گرفتيم،‏ گمش کردي.‏
بزن بريم!‏
گفتن که کيفي پيدا نشده.‏
خوب،‏ بيا بريم اونجاهايي که امروز رفته بوديم.‏
بي‏خيال.‏ عمرا پيدا نمي‏شه.‏
فقط 1000 ين توش پول بود.‏
‏1000 ين؟!‏
مي‏دوني چقدر چيز مي‏شه با اون پول خريد؟!‏
الحق خري که مي‏خواي بي‏خيال شي!‏
اما.‏.‏.‏ الان بايد سر قرار باشيم.‏
اگه بازم دير کنيم،‏ ممکنه پشتمون حرف دربيارن.‏
بذار هر چي دلشون مي‏خوان، بگن!‏
وقت فکر کردن به حرفاي بي‏ارزش مردمو داري،‏ ولي وقت پيدا کردن 1000 ين رو نداري؟
اوتاني.‏.‏.‏
خوب.‏ من اين طرف خيابونو مي‏گردم،‏ تو هم اون طرف.‏.‏.‏
چ.‏.‏.‏چي شد دوباره؟
اينقدر از کيفه خوشت ميومد؟
به خاطر اون نيست،‏ احمق!‏
چرا منو احمق صدا مي‏زني؟ دارم بهت کمک مي.‏.‏.‏
خفه شو،‏ ديوونه!‏
چرا با دل من اين کارا رو مي‏کني.‏.‏.‏
کي.‏.‏.‏ کي تصميم مي‏گيرم که بي‏خيالت بشم و ولت کنم.‏.‏.‏
خيلي سخته.‏.‏.‏ تو خيلي با من مهربوني.‏
هيچ معلوم هست تو چت شده؟
دردم اومد!‏
چرا مي‏زني حالا؟
او.‏.‏.‏
او؟!‏
او.‏.‏.‏
اومي‏بازو!‏
خيلي آدم باحاليه!‏
هوي!‏ ب.‏.‏.‏ب.‏.‏.‏ب.‏.‏.‏ب.‏.‏.‏برو يه چيزي بهش بگو!‏
م.‏.‏.‏من؟!‏ من؟!‏
البته!‏ شانس يه بار در خونه‏‏ي آدمو مي‏زنه!‏
اون کيف منه!‏
آه،‏ مال توئه؟
مي‏خواستم برم به يه پليسي،‏ چيزي تحويلش يدم.‏
آره.‏ شرمنده.‏ هر جفت چشام بيست - بيسته.‏
اومدين اردو؟
بله!‏
اي داد بي داد!‏ از قرار جا مونديم.‏
چي کار کنيم؟
بدو!‏
اگه بخواين،‏ ما شما رو مي‏رسونيم.‏
داشتيم يه تاکسي مي‏گرفتيم که ما رو به ايستگاه قطار برسونه.‏
اونا کين؟‏
بازو!‏ من خسته شدم!‏ زود باش تاکسي بگير ديگه!‏
هوي،‏ مگه نگفتم منو بابا صدا کن؟
همسر اومي‏بازو؟
بچه‏ي اومي‏بازو؟
پس متاهله.‏.‏.‏
هوي،‏ پسر جون،‏ بيا بريم يه تاکسي بگيريم.‏
هان؟ من؟
چشم!‏
خوب،‏ بريم.‏
انصافا کوتاهي‏ها.‏
اما اصلا اينجاها تاکسي پيدا مي‏شه؟
خوب،‏ شماها اومدين گردش خونوادگي؟
بله.‏ هميشه در مورد اينجا حرف مي‏زنه،‏ براي همين هميشه ميايم اينجا.‏
درسته که يه کمي ترسناک به‏نظر مياد،‏ اما آدم خيلي آروميه.‏
شما کجا با هم آشنا شدين؟
به يه دبيرستان مي‏رفتيم.‏
پس از اون موقع با هم دوست بودين؟
سال‏ها بعد از فارغ‏التحصيلي هم با هم دوست نشديم.‏
من دوستت دارم.‏
اون وقتي تو دبيرستان بوديم،‏ عشقشو بهم ابراز کرد،‏ اما من قبول نکردم.‏
ما براي يه مدت طولاني دوست بوديم،‏ براي همين نمي‏تونستم تصور کنم منو اون‏طوري بخواد.‏
اما.‏.‏.‏
تاکسي منتظره!‏
بياين ديگه!‏
حالا ازدواج کرديم و يه پسر هم داريم.‏
زندگي پيچيده‏تر از اونه که بشه پيش‏بينيش کرد.‏
پس ترشي ليته‏ها هم مي‏تونن خرچنگ بشن،‏ نه؟
هان؟ منظورت چيه؟
هيچي.‏
بياين،‏ بهتره بريم!‏
درسته.‏
منم يه دفعه‏اي عاشق اوتاني نشدم.‏
درسته که اوتاني الان شرمنده،‏ شرمنده ورد زبونشه.‏.‏.‏
اما اگه قدم به قدم پيش بريم.‏.‏.‏
آروم آروم.‏.‏.‏
ممکنه نظرش عوض بشه.‏
معرکه‏ست!‏
لازم نيست به زور از اوتاني دست بکشم.‏
بالاخره تونستم اومي‏بازو رو ببينم،‏ خيلي خوشحالم.‏
اوتاني.‏
شرمنده.‏.‏.‏
مي‏خوام اون حرفم که گفتم وانمود کنيم اتفاقي نيوفتاده رو پس بگيرم.‏
من هنوزم دوستت دارم.‏
اينو تو اون کله‏ات فرو کن.‏
اوهوم.‏
اين ديگه چه جور جواب دادنيه؟
اين جواب کسيه که هميشه بدموقعترين زمانو واسه اين حرفا انتخاب مي‏کنه!‏
مجبورم،‏ آخه جناب عالي احمق تشريف دارين،‏ مگه نه؟
چي؟!‏
نه که تو خيلي باهوشي!‏
ببينم،‏ کي بود کيفشو گم کرد،‏ هان؟
اون که به اين ربطي نداره.‏
اون به چي ربطي نداره؟
اون به اين ديگه.‏
يه روزي از اينکه گفتي شرمنده،‏ پشيمونت مي‏کنم.‏
آماده باش.‏
من دوست دارم اونيو که دوست دارم.‏
حرفي بود؟